เครื่องกลึงซีเอ็นซีแบบเตียงเอียง

ต่างจากการออกแบบ 'ลิ่มลอย' แบบแบนราบ ซึ่งความเอียงจะเกิดขึ้นโดยการเพิ่มลิ่มแบบยึดด้วยสลักที่ติดตั้งไว้บนสไลด์ขวาง เครื่องหล่อโลหะแบบเตียงเอียงจริงจะผลิตขึ้นโดยมีการสร้างความเอียงในตัว ซึ่งไม่เพียงแต่ให้ความแข็งแกร่งและความเสถียรทางความร้อนที่มากขึ้นเท่านั้น แต่ยังทำให้การหล่อมีมวลรวมมากขึ้นด้วย ซึ่งหมายความว่าคุณจะมีเครื่องจักรที่หนักกว่ามากพร้อมพื้นที่วางที่เล็กกว่า โดยทั่วไป การออกแบบเตียงเอียงจริงจะมีมุมเอียงให้เลือกสองแบบ ได้แก่ 30 องศาและ 45 องศา ข้อดีที่เป็นที่รู้จักและเห็นได้ชัดที่สุดประการหนึ่งของเตียงเอียงจริงคือการระบายเศษโลหะได้ดีขึ้น
เมื่อเศษโลหะถูกสร้างขึ้นระหว่างกระบวนการกลึง เศษโลหะจะถูกชะล้างลงสู่ฐานของเศษโลหะทันทีโดยแรงโน้มถ่วงและการไหลตามปกติของน้ำหล่อเย็น วิธีนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้เศษโลหะสะสมอยู่บนพื้นผิวเรียบ ซึ่งไม่เพียงแต่ช่วยควบคุมเศษโลหะในการใช้งานการผลิตปริมาณมากเท่านั้น แต่ยังช่วยยืดอายุการใช้งานโดยรวมของเครื่องจักรได้ด้วย โดยลดการสึกหรอที่ไม่จำเป็นบนทางและชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวอื่นๆ ข้อดีอีกประการหนึ่งของการออกแบบแบบเอียงจริงคือการเคลื่อนที่ของแกน X ที่มากขึ้น ซึ่งแตกต่างจากเครื่องกลึงแบบแท่นราบที่ความยาวรางนำทางถูกจำกัดตามความลึกแนวนอนของการหล่อ การออกแบบแบบแท่นเอียงจริงช่วยให้มีรางแกน X ที่ยาวขึ้น เช่นเดียวกับกล่องสี่เหลี่ยม ด้านตรงของกล่องมีความยาวเฉพาะหนึ่งเดียว แต่ระยะเชิงมุมจากมุมหนึ่งไปยังอีกมุมหนึ่งจะยาวขึ้นมาก
การออกแบบแบบ slant bed casting ก็เช่นเดียวกัน ซึ่งหมายถึงความจุชิ้นส่วนที่มากขึ้นในเครื่องจักรที่มีขนาดเล็กกว่า แม้ว่าการออกแบบแบบ 'flying wedge' ที่มีการวางแนวเอียงด้วยสลักเกลียวอาจช่วยเพิ่มการเคลื่อนที่ของแกน X ได้มากกว่าเครื่องจักรแบบแท่นแบนแบบดั้งเดิม แต่การออกแบบแบบ slant bed casting ก็ยังทำให้ขาดความแข็งแกร่งในแนวทางการวางแนวสลักเกลียวอีกด้วย คุณไม่สามารถทดแทนการออกแบบแบบหล่อที่มีความแข็งแรงได้ พลศาสตร์ความร้อนยังถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องพิจารณาในกระบวนการกลึงใดๆ
การกำหนดค่าเชิงมุมของฐานหล่อและรางนำทางแกน X ที่ขยายออกทำให้มีความแข็งแรงและความแม่นยำของชิ้นส่วนที่ดีขึ้น เนื่องจากรางเชิงเส้นยาวขึ้น ฐานหล่อแบบอานม้าที่รองรับป้อมปืนจึงยาวขึ้นได้เช่นกัน ทำให้ฐานรองรับป้อมปืนแข็งแรงขึ้นมาก เมื่อส่วนประกอบของเครื่องจักรเริ่มร้อนขึ้นในระหว่างกระบวนการกลึง หัวจับ ท้ายจับ และสไลด์ขวางจะเริ่มเติบโตไปตามระนาบ 30-, 45- หรือ 60- องศาเดียวกันกับแกน X ซึ่งแตกต่างจากการออกแบบ "ลิ่มบิน" แบบแท่นแบน ซึ่งแกน X ยึดในแนวเฉียง แต่ส่วนประกอบเครื่องจักรที่เหลือจะยึดในระนาบแท่นแบนแนวนอน